Klub Turystyki Rowerowej EkoRama

Sprawozdanie z wycieczki pod nazwą: Szklary i Henryków

20.06.2015 r. (sobota)

Wycieczka kolejowo-rowerowa do byłej

Kopalni Niklu Chryzoprazu i Opalu w Szklarach

 i do Klasztoru Księgi Henrykowskiej

 

Trasa wycieczki:

Legnica- Piława Górna szynobus KD  odjazd 6.14

Rowerem: Piława Górna - Szklary 18km – Henryków – Ząbkowice Śląskie, łącznie 58 km,

powrót do Legnicy; szynobus KD wyjazd 19.48 z Ząbkowic Śl.

 

Uczestniczyły: Mira Stępień – prowadząca i Halina Bierwiaczonek.

Śląska Toskania zachwyca, pachnie jaśminem, lipami i smakuje czereśniami. Pierwszy odcinek pokonałyśmy w lekko mżącym deszczu. Szybkie zwiedzenie Piławy Górnej i w drogę. Na trasie zachwycały nas drzewa czereśni obsypane owocami, a tu z górki i szkoda się zatrzymywać. W końcu skuszone pięknymi owocami zatrzymałyśmy się, owoce warte były grzechu, czarne słodziutkie, mniam. Kolejny przystanek Szklary. Zwiedzanie kopalni umówione było na 10.15.

Historia wydobycia rudy niklu, na terenie Szklar sięga końca XIX w., z przerwami prowadzona była do lat 80-ych wieku XX. W samej sztolni występują niespotykane nigdzie indziej w Polsce i niezwykle atrakcyjne manifestacje skał i minerałów, takie jak np. opal, chalcedon i chryzopraz. Lubował się w nich ogromnie król Prus – Fryderyk II Wielki. Dzięki niemu Chryzopraz nazwano „Dolnośląskim Zielonym Złotem” i wykorzystywano go w jubilerstwie.

W 1893 roku uruchomiona zostaje tutaj kopalnia rud Niklu  i półszlachetnych w/w kamieni. W roku 1914 otwarto kolejną sztolnię – sztolnię „Robert”( Robert Stollen ), w której wydobycie trwało do 1983r. a od sierpnia 2013 roku funkcjonuje Podziemna Trasa Edukacyjna. Trasa ma ~ 1km, zwiedzanie odbywa się z latarkami i zawsze pod opieką przewodnika. Zwiedzanie trwa ok. 60 minut.

Kolejnym celem wycieczki był Henryków.

W dalszym ciągu na trasie czerwono było od czereśni. Ogromna chmura dogoniła nas w Ciepłowodach przy sympatycznej Karczmie, gdzie na sucho przeczekałyśmy ulewę. W małym deszczu wyjeżdżamy w kierunku Henrykowa, po drodze już mamy słońce.

Zespół klasztorny opactwa cysterskiego w Henrykowiepocysterski barokowy zespół klasztorny z kościołem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Jana Chrzciciela. Pierwsza wzmianka o wsi w dokumentach w 1222. Opactwo cystersów zostało ufundowane przez kanonika Mikołaja, notariusza Henryka Brodatego, który zaprosił tu cystersów z Lubiąża w 1227. Najazd Tatarów w 1241 zniszczył zarówno wieś jak i zabudowania klasztorne. Murowany romański klasztor wybudowano ok. 1270 i założono szkołę; ok. 1300 mieszkało tutaj 45 mnichów i 50 braci konwersów. W 1270 autor pisanej po łacinie księgi henrykowskiej wpisał w niej zdanie, uchodzące za najstarsze zachowane na piśmie zdanie w języku polskim.

Po Klasztorze Księgi Henrykowskiej oprowadza nas sympatyczny alumn. Zwiedzamy między innymi: Parlatorium (rozmownicę), Salę Dębową, która dawniej była Wielką Jadalnią książąt waimarskich, Salę Żółtą, która służyła jako letnia jadalnia rodziny książęcej i Refektarz.

Kościół klasztorny stał się nekropolią Piastów ziębickich. Zachował się nagrobek Bolka II Ziębickiego i jego żony Guty.  Ołtarz główny, dzieło Georga Schroettera, powstał w latach 1681–1684. Zdobią go dwa obrazy Michała Willmanna, wielki pt. Boże narodzenie w wizji św. Bernarda oraz górny Zbawca świata. Bardzo pięknym obiektem kościoła są barokowe stalle. Są one wybitnym dziełem śląskiej snycerki. Dębowy, renesansowy trzon stalli pochodzi z 1567, dekoracja jest bogato rzeźbiona akantem i muszlami. Zaplecki zdobione 36 płaskorzeźbami przedstawiającymi sceny z życia Chrystusa, wykonane zostały w drewnie lipowym. Po 1700 r. dodano loże opata i przeora, a całość wzbogacono o cztery pary wolno stojących figur św. Grzegorza Wielkiego, Eugeniusza III, św. Hieronima, Konrada de Poitiers, św. Benedykta i św. Bernarda. Organy, dzieło mistrzów ze Świdnicy, pochodzą z połowy XVII w. i są najstarszym czynnym instrumentem na Śląsku.

Zwiedzanie trwało długo, a do Ząbkowic Śląskich został do przejechania jeszcze spory kawałek drogi.

Ruszamy więc mijając po drodze bardzo ciekawą miejscowość Bobolice, gdzie przy drodze zachwyca ogromna bryła kościoła parafialnego pw. Matki Boskiej Bolesnej, z XV-XVIII w., sanktuarium Matki Boskiej Bobolickiej; pierwotnie drewniany był wzmiankowany w 1447 r., o czym świadczy tablica fundacyjna wmurowana w przyporę późniejszej budowli. Murowaną gotycką świątynię wybudowaną w latach 1495-1501 przebudowano na barokową w latach 1730-1736, oraz  renesansowy dwór z 1615 r. przebudowany na barokowy pałac w latach 1696-97, 1888.

Docieramy na dworzec PKP w Ząbkowicach Śl. Odjazd do Legnicy 19.48.

Wycieczka mimo zmiennej pogody bardzo udana, słoneczne nastroje nas nie opuszczały. Kaprysy pogodowe wynagrodziły nam niezapomniane widoki.

Tekst: Mira Stępień.

Zdjęcia: Mira Stępień i Halina Bierwiaczonek.